ČUNGDŽU ,Tokom protekle četiri godine u Južnoj Koreji je lažno sahranjeno 50.000 ljudi koji su odlučili da odglume smrt “da bi sagledali život i ispravili greške”.
Organizator kvazisahrana, kompanija “Koreja lajf konsalting”, navodi da najveći broj klijenata ima između 30 i 40 godina i da za uslugu plaćaju do 222 evra, u jednoj od osam podružnica firme u zemlji.
Osnivač kompanije Ko Min-Su, bivši radnik u osiguranju, na pokretanje novog posla odlučio se kada su mu dva starija brata poginula u nesrećama, pa je “shvatio da se ljudski život može prekinuti iznenada”.
“Da biste dobro umrli, potrebno je da ste dobro živjeli. Mnogi učesnici naših ceremonija su plakali dok su čitali poruke i želje koje su ostavljali bližnjima. To pokazuje da imaju za čim da žale”, kaže Ko.
Sedam studenata koji su odglumili sopstvenu sahranu u planinskom mjestu Čungdžu, 150 kilometara od Seula, provelo je 15 minuta u zakovanim mrtvačkim sanducima, iz kojih su se dok su bili unutra čuli prigušeni jecaji.
Po zidovima prostorije u kojoj je predstava održana bile su okačene fotografije prerano umrlih poznatih ličnosti, poput britanske princeze Dajane i ubijenog američkog predsjednika Džona Kenedija.
Studenti su prošli kroz sve procedure sahrane. Prethodno su ostavili poruke bližnjima, obukli tradicionalna odijela od konoplje u kojima se ljudi sahranjuju u Južnoj Koreji i legli u sanduke.
Radnici “pogrebne” kompanije nose crna odijela i šešire širokog oboda, poput glasnika smrti u korejskoj tradiciji.
Učesnici su prisustvovali predavanju o smislu života, pozirali za fotografije koje će biti izložene tokom ceremonije i napisali šta bi voljeli da rade da su imali još tri dana života.
“Majko i oče! Ono što ste mi dali je sve što sada imam – vaspitanje i ljubav. Tako sam tužna što vas moram napustiti”, napisala je 29-godišnja studentkinja mašinstva Hvang Jun-đin. Kad je kasnije čitala poruku plakala je.
Druga studentkinja tehničkih nauka kaže je da je “bila veoma uplašena u mrtvačkom sanduku” i da je mnogo mislila na majku.
“Od sada ću živjeti drugačije da ne bih imala za čim da žalim”, rekla je ona.
Pojedine velike kompanije smatraju da su radnici produktivniji poslije lažnog umiranja. Najveća južnokorejska firma “Samsung” je 2006. godine na lažnu sahranu poslala 900 radnika jedne svoje fabrike u kojoj se proizvode telefoni, štampači i faks mašine.
Pojavile su se i druge kompanije s ponudama “dobrog umiranja”, koje pored organizovanja lažnih sahrana prikupljaju želje klijenata o tome kako žele da budu sahranjeni da bi te poruke, poslije stvarne smrti klijenata, proslijedili njihovim bližnjima.
Analitičari smatraju da briga Južnokorejaca o kvalitetu života i umiranja pokazuje da im je životni standard poboljšan. Drugi to odbacuju i tvrde da je riječ samo o zgrtanju novca.
U bolji život poslije lažne smrti
