BANJALUKA, Odluka Skupštine akcionara banjalučkog “Incela”, kojom se matičnom “Incelu” pripajaju nekadašnja njegova preduzeća, može da nanese ogromnu štetu “Industrijskim plantažama”, jedinom preduzeću nekadašnjeg giganta koje posluje pozitivno, upozorava Nenad Tomanić, dugogodišnji direktor tog preduzeća.
Tomanić, koji je ovih dana penzionisan, kaže da je nerazumna odluka države kao većinskog akcionara u “Incelu” da zdravu firmu, kao što su “Industrijske plantaže”, ponovo uvuče među propala “Incelova” preduzeća i time i nju uništi.
“Vrijednost kapitala ‘Industrijskih plantaža’ se procjenjuje na 124 miliona KM”, tvrdi Tomanić, dodajući da preduzeće, čija se površina prostire na 8.000 hektara, zapošljava oko 120 radnika i po svakom zaposlenom ostvaruje godišnji prihod od oko 20.000 KM.
Prema njegovim riječima, “Plantaže” nikome ne duguju niti jednu marku i izmiruju sve svoje obaveze prema državi i radnicima bez ikakvih kašnjenja.
Međutim, ukidanjem sopstvenog računa i sadašnjim prelaskom na zajednički račun s propalim “Incelovim” preduzećima, Tomanić upozorava da se može dovesti u pitanje rad preduzeća zbog mogućnosti blokade računa zbog dugova “Incelove” “Energetike”, “Celuloze” i drugih propalih firmi i uništenih fabrika.
On je podsjetio da je u aprilu 2000. godine potpisan ugovor o diobnom bilansu u “Incelu” između 16 tadašnjih njegovih preduzeća s ukupnim kapitalom od 259 miliona maraka, od čega su “Plantaže” same nosile 108 miliona KM.
“Tim ugovorom je jasno definisano da svako preduzeće ispunjava svoje obaveze za sva dugovanja”, kazao je Tomanić i dodao da su od tadašnje diobe izmireni svi računi i da “Plantaže” od tada praktično posluju bez gubitaka.
Interesantno je da je Vlada 2006. godine prihvatila inicijativu i donijela zaključak kojim se predviđa izdvajanje “Plantaža” u samostalno akcionarsko društvo, te zadužila predstavnika državnog kapitala da preduzme sve aktivnosti.
“Međutim, do toga nije došlo”, kazao je Tomanić, napominjući da su sada odlukom Skupštine stvari praktično vraćene na početak, odnosno u 2000. godinu, tako da će, ukoliko se aktiviraju sudska potraživanja za “Incelove” propale fabrike, koja najmanje iznose oko 20 miliona KM, i “Plantažama” biti blokiran rad.
“Srećna okolnost u cijeloj novonastaloj situaciji je što ‘Plantaže’ rade i posluju po Zakonu o šumama”, kazao je Tomanić objašnjavajući da to znači da se plantaže ne mogu sjeći kako bi neko želio, već isključivo planski i prema zakonu.
Takođe, Tomanić ističe da bez promjene Zakona o šumama niko ne može da proda niti jedan pedalj zemlje “Plantaža”, koje imaju šume i rasadnike u Laktašima, Čelincu, Srpcu i Prnjavoru.
Dario Jokanović, sadašnji direktor “Plantaža”, kaže da će nastojati da se izbori da se skrati rok za ponovni izlazak ove firme i da se formira organ koji bi pratio kretanje kapitala unutar “Incela”.
“Mi smo dokazali da smo samoodrživi”, kazao je Jokanović, dodajući da na plantažama postoji zaokružen proces proizvodnje – od sjemeništa do završnih proizvoda od drveta.
Antona Kasipovića, predstavnika 65 odsto državnog kapitala u “Incelu”, i poslije više pokušaja nismo uspjeli da kontaktirmo kako bi nam obrazložio zbog čega se “Plantaže” ponovo spajaju s propalim preduzećima da bi se potom ponovo razdružile.
“Plantaže” jedine u BiH rade po posebnom sertifikatu iz Brisela, što znači da su zadovoljile sve najviše evropske standarde u svom radu.
Najveći su proizvođač sadnog materijala, novogodišnjih jelki i ekološkog đubriva, koja su njihov patent.
U radu koriste najsavremeniju opremu i mašine, a prvi su na Balkanu imali specijalnu mašinu za sječenje šume, koja mijenja 60 motornih testera ili 120 radnika.
U svom sastavu imaju i kvalitetnu rasadničku proizvodnju, kao i platažu šipka bez bodlji i drugih kultura.
Imaju već urađene projekte za širenje palete proizvoda, od sirovina za biodizel do eteričnih ulja.Nezavisne n.
Zajednički račun prijeti uništenju Industrijskim plantažama
