BRISEL, Evropski ministri finansija, kao i ministri finansija evrozone, nisu donijeli definitivne zaključke o planu za Grčku koju bi trebalo drugi put ove godine spasavati od bankrota, javio je dopisnik Srne iz Brisela.
Na jučerašnjem sastanku nije postignut dogovor o ključnom dijelu u planu spasa za Grčku, a to je učešće privatnog sektora (banaka, investicionih fondova, osiguranja) i o tome da li treba da se EU pomiri sa “selektivnim, djelimičnim priznanjem da Grčka ne može da podmiri dio svog duga”.
O ovim pitanjima i dalje nema približavanja stavova Njemačke i Evropske centralne banke. Berlin smatra da je to rješenje, jer Nijemci i drugi građani jakih ekonomija odbijaju da plate u cijelosti novi račun za Grčku. Nasuprot tome, guverner Evropske centralne banke Žan Klod Triše smatra da bi proglašavanje da cijela EU nije u stanju da u potpunosti spase Grčku i da mora da se pristane makar na djelimični neuspjeh, donijelo strahoviti rizik cijeloj evrozoni.
Ni među zemljama nisu riješene razlike u mišljenjima kako bi privatni sektor trebalo i morao da pomogne Grčkoj. Veliki broj zemalja i dalje misli da bi to trebalo da bude strogo na dobrovoljnoj bazi.
Jučerašnji sastanak protekao je u znaku “alarma” zbog pogoršanja finansijske situacije u Italiji. Dok su ministri razgovarali o Grčkoj, stizale su vijesti o padu cijele EU na berzi, kao i specifično za Italiju, poskupljenju osiguranja italijanskog duga na međunarodnim tržištima.
Jednako uznemirujuće su i vijesti o znatnom padu vrijednosti Unikredit banke i Inteza banke koje su veoma prisutne na zapadnom Balkanu.
Ministri su ponovili da će učiniti sve da zaštite zajedničku valutu, da ojačaju fond za spasavanje “posrnulih ekonomija”, kao Grčka, Irska, Portugal i da će tim zemljama, davanjem boljih uslova, olakšati borbu protiv krize. To se radi da bi se spriječilo da “zaraza” krize iz ovih ekonomija na periferiji EU, pređe na zemlje “evropskog jezgra”.
Predsjednik Evrogrupe /zemalja koje koriste evro/ Žan Klod Junker rekao je da ministri Evrogrupe i EU nisu zvanično raspravljali o Italiji nego “o mogućnosti velikih, sistemskih rješenja”.
Članicama evrozone i EU, kao i evropskim institucijama, očigledno treba još vremena za dogovor koji uključuje velike svote novaca i vrlo komplikovanu situaciju za sve zemlje koje koriste zajedničku valutu.