BRISEL – Bogatiji Evropljani koji žele da napuste svoje zemlje sa visokim porezima suočavaju se s ozbiljnim finansijskim preprekama.
Naime, imućni građani širom kontinenta sada su na udaru tzv. “exit” poreza – taksi koje se naplaćuju prije nego što se presele u poreske rajeve poput Monaka, Dubaija ili Švicarske.
Kako prenosi Bloomberg, ovaj trend je dio šire strategije pojedinih država da uspore ili potpuno zaustave odlazak osoba s izuzetno visokim neto bogatstvom.
Cilj ovih poreza jeste da države naplate dio profita koji su pojedinci ostvarili koristeći državnu infrastrukturu, prije nego što prenesu svoje bogatstvo van granica. Međutim, takse se često obračunavaju i na neprodate, tj. nerealizovane finansijske dobitke, što je izazvalo brojne kritike.
Ipak, exit porezi su u porastu u posljednjih godinu dana. Oporavak od pandemije, javni rashodi i usporen ekonomski rast natjerali su evropske vlade da traže nove izvore prihoda.
„Mnoge države uvode exit poreze,“ rekao je David Lesperance, osnivač kompanije za upravljanje bogatstvom Lesperance & Associates. „Klijenti koji posjeduju nelikvidnu imovinu i imaju hipoteku često oklijevaju da pokrenu proces selidbe jer jednostavno nemaju gotovinu da plate porez.“
Njemačka, Norveška i Belgija su najaktivnije na ovom polju – ili su već pooštrile exit režime, ili to ozbiljno razmatraju. Norveška, na primjer, može naplatiti čak 38 odsto poreza na nerealizovanu kapitalnu dobit.
Njemačka, čiji sistem datira još iz 1960-ih, obračunava oko 27 odsto na udio u firmi, pod uslovom da osoba posjeduje najmanje jedan odsto akcija ili oko 581.000 dolara (500.000 evra) u vlasničkom kapitalu.
Ove mjere su već imale konkretne efekte – kako piše Bloomberg, jedan njemački IT preduzetnik čak je isključio kćerku iz plana sukcesije kako bi izbjegao visoke poreze na prenos imovine.
Velike migracije bogatih ne dešavaju se samo iz Njemačke i Skandinavije. U Ujedinjenom Kraljevstvu, ukidanje više od 200 godina stare poreske olakšice za tzv. “non-dom” rezidente (strane državljane s prebivalištem u UK) izazvalo je masovni odlazak ultrabogatih.
Mnogi od njih odlučili su se za Italiju – posebno Milano – gdje mogu platiti paušalni porez od 223.000 dolara i time izbjeći plaćanje poreza na prihod ostvaren u inostranstvu, što podsjeća na raniji britanski model.
Nakon ovog egzodusa, u Britaniji su se pojavili pozivi da se uvede exit porez za bogate koji odlaze iz zemlje, ali vlasti za sada nisu preduzele konkretne korake. Bloomberg