NOVI SAD, Srbija je za godinu i po dana uvezla voća, povrća i razne hrane u vrijednosti 1,3 milijarde evra, a samo za sedam mjeseci ove godine za kupovinu te robe od stranaca potrošeno je 414 miliona evra.
Tako građani Srbije velike pare daju za paradajz iz Turske i Španije, kupus iz Makedonije i Albanije, pasulj iz Argentine i Kirgistana, ili za bijeli luk, koji se uvozi iz Kine.
Samo za uvozno povrće Srbija je za nešto više od pola godine platila 27,2 miliona evra, a uvozilo se sve od krompira, paradajza, paprika, kupusa, luka, krastavca, tikvica, spanaća, kukuruza šećerca, šargarepe, celera do rotkvice, prenosi portal Udruženja agrarnih novinara Srbije ”Agropres”.
Na uvoz svinjskog mesa za sedam mjeseci ove godine potrošeno je oko 2,5 miliona evra, a za mlijeko i mliječne proizvode 5,7 miliona evra. Za sirevi je u istom periodu izdvojeno više od tri miliona evra.
Za tropsko voće u tom periodu utrošeno je skoro 40 miliona evra, ali je uvoženo i voće koje se proizvodi u Srbiji, kao što su jabuke, šljive, dunje, kajsije, višnje, trešnje, kruške, jagode, grožđe, pa čak i maline. Tako je za uvoz tog tradicionalnog srpskog voća stranim prodavcima plaćeno više od osam miliona evra.
Vladana Hamović iz Instituta za ekonomiku poljoprivrede rekla je da domaći poljoprivrednici nisu više zainteresovani da proizvode čak ni tradicionalne kulture, kao što je pasulj.
“Vrlo su skromna ulaganja u proizvodnju, pa seljaci uglavnom napuštaju selo ili odlučuju da se ne bave više poljoprivrednom proizvodnjom. Nemaju računicu da proizvode pasulj, papriku, paradajz, krompir i luk. To jeste poražavajuće jer mi smo poljoprivredna zemlja i došli smo u situaciju da sve te kulture uvozimo, iako ih već imamo”, rekla je Hamovićeva.
1 komentar
Molimo Vas da pročitate sledeća pravila prije komentarisanja:
Komentari koji sadrže uvrede, nepristojan govor, prijetnje, rasističke ili šovinističke poruke neće biti objavljeni. Nije dozvoljeno lažno predstavljanje, ostavljanje lažnih podataka u poljima za slanje komentara. Molimo Vas da se u pisanju komentara pridržavate pravopisnih pravila. Komentare pisane isključivo velikim slovima nećemo objavljivati. Zadržavamo pravo izbora i skraćivanja komentara koji će biti objavljeni. Mišljenja sadržana u komentarima ne predstavljaju stavove poslovnog portala CAPITAL.ba. Komentare koji se odnose na uređivačku politiku možete poslati na adresu [email protected]
Uvoz šljive,kajsije,trešnje,jabuke i drugog voća, ili pasulja,krompira,luka,paprike, paradaiza i drugih tradicionalnih proizvoda voća i povrća, svinjskog mesa, mlijeka i mliječnih proizvoda za Srbiju nije samo ekonomski neopravdano odlivanje deviza, nego i sramota.Vjerujem da je u pitanju i lošiji kvalitet sa stanovišta ispravnosti ovih proizvoda iz uvoza i njihovog lošeg uticaja na zdravlje stanovništva, što je Srbiji dodatni trošak.Sa druge strane motiv su sigurno niže cijene.Dobra agrarna politika je složen proces koji redovno ima efekte tek u budućnosti sa protekom određenog braja godina, zbog čega svaka vlada ostaje samo na predizbornim obećanjima. Dodatni problem je i naš mentalitet da država treba obezbjeđivati određene podsticaje nepoljoprivrednim djelatnostima jer one obezbjeđuju zapošljavanje,uz gubljenje iz vida da to pokreće seosko stanovništvo u pravcu gradova što izaziva višestruke probleme i državi i selima koja ostaju nenaseljena i sa neiskorišćenim prirodnim potencijalima, a i gradovima u koje se takvo stanovništvo naglo doseljava sa svojim navikama i mentalitetom koje stanovništvo zbog masovnosti se ne prilagođava urbanim uslovima nego značajno utiče i na stanovništvo sa urbanom tradiciom.To je jedino razumljivo u periodima prebrze industrijalizacije kada se takvom agrarnom politikom obezbjeđuje neophodni kontigent domaće radne snage, što u Srbiji svakako ne može biti razlog u ovom vremenu.Ne treba biti mnogo pametan pa sa odgovarajućim podsticajima i dugoročnijom agrarnom politikom (slično EU samo na nižem nivou cijena i podsticaja)obezbjedi stabilna proizvodnja koja obezbjeđuje sigurnost u proizvodnji, zaposlenost na selu,iskorišćenost prirodnih resursa, manje socijalnih i komunalnih problema u gradovima, smanjenje uvoza i izvoz, bolje kontrolisanu, odnosno zdraviju hranu stanovništva i uz to kroz takve ugovorene količine, kvalitet i cijene za koje garantuje država imati i konkurentnost uvoznim artiklima uz sve naprijed navedene efekte.Sve to kada se sabere i oduzme to se i isplati i državi i poljoprivrednim proizvođačima i stanovništvu u gradovima. Jedini problem što vlast na ovim prostiorima obično razmišlja o periodu trajanja svoga političkog mandata i onim što ima kratkoročne efekte koji obezbjeđuju rejting odnosno izborne rezultate na sledećim izborima, a ne rezultate kojima će se kroz nekoliko godina kititi vjerovatno neka druga politička opcija.Da bi se problem razriješio moguća su tri izlaza : monarhija, socijalizam i promjena svijesti mase. Jasno je da ni jedan izlaz nije realan u dogledno vrijeme, zato prognoziram da će u narednim godinama Srbija uvoziti i slamu,koprivu stajnjak i druge još banalnije proizvode.